Black overlay

Telefonisch bestellen

Graag telefonisch producten bestellen?

088 - 572 05 72 

Op werkdagen van 8.00 tot 19.45 uur, op zaterdag van 11.00 tot 16.30 uur

Klantenservice

Wilt u contact met onze klantenservice?

088 - 572 02 02 

Op werkdagen van 8.00 tot 19.45 uur, op zaterdag van 11.00 tot 16.30 uur

Klantenservice@nrcwebwinkel.nl

De kleine Roemeense die nooit glimlachte

Lola Lafon

Besproken in NRC
3

Schrijf een recensie

Bindwijze: Hardback
 19,95
Levertijd: 1-3 werkdagen
Verzendkosten: € 1,95 per bestelling

Productinformatie

'Hartverscheurend zijn de verhalen van deze sportlegende.' - Telegraaf
'Het boek leest als een poëtische, aangrijpende roman.' - De Tijd
'Een sprookje dat ons betovert.' - Elle
'De kleine Roemeense die nooit glimlachte is een verhaal over sierlijkheid dat zelf ook sierlijk is.' - Le Monde
'Een indrukwekkende, meesterlijke en poëtische roman, net zo kunstig als Comaneci's bewegingen.' - Télérama
'Lola Lafon speelt een zeer geraffineerd spel.' - Lire
'Iedereen heeft het al over de vierde roman van Lola Lafon over Nadia Comaneci. Geweldig!' – Elle
'Lola Lafon is een acrobate van de letteren: haar woorden wervelen, tonen met gevoeligheid emoties, beschrijven sportieve prestaties met sierlijkheid, en landen, alsof het magie is, precies op de juiste plaats.' – Le Figaro

Productkenmerken

ISBN 9789056725235
Auteur Lola Lafon
Uitgever Signatuur
Datum uitgave 20150505
Lengte (in mm) 223
Breedte (in mm) 151
Dikte (in mm) 27
Aantal pagina's 208

Besproken in NRC

De geweldige turnster moest vooral een Lolita blijven
Toef Jaeger

De geweldige turnster moest vooral een Lolita blijven | 26 jun. 2015

3

Het is 1977 wanneer de vijftienjarige Nadia Comaneci, de beroemdste turnster van Roemenië, op bezoek mag bij Ceausescu. Een jaar eerder had het wonderkind de wereld veroverd door met mooie strikken en twee schattige staartjes in het haar drie gouden medailles te winnen op de Olympische Spelen in Montreal. Kameraad Ceaucescu had in haar het ideale exportproduct van zijn land gezien en dat verlangen was uitgekomen. Helaas is diens vrouw, de ‘Grote Wetenschapster’, ook aanwezig wanneer Nadia in een lavendelkleurig mantelpakje binnenkomt. Sterker: het is Elena Ceaucescu die het woord voert en praat over Nadia alsof ze er niet bij staat: ‘ze is behoorlijk aangekomen, vind je niet?’ Nadia weegt dan vijftig kilo. Haar uiterlijk wordt nog verder besproken wanneer de Grote Wetenschapster uitlegt dat de puistjes van Nadia wijzen op ‘te veel calorieën en slechte hygiëne’.

Het is een wrange (maar ook geestige) scène in De kleine Roemeense die nooit glimlachte, een roman van Lola Lafon. De in Boekarest en Parijs opgegroeide Lafon brak opeens door met dit boek, haar vierde , een gefictionaliseerde biografie van Nadia Comaneci. Begrijpelijk: het leven van deze turnster, die als eerste ooit een perfecte score op de Spelen haalde, is intrigerend genoeg.

Want met die vijftig kilo en opkomende vrouwelijke vormen is het gedaan met de ‘fee van het turnen’. Niet dat Comaneci slecht presteert: ze haalt nog meer Olympische medailles, wordt Europees- en wereldkampioen, maar het valt allemaal in het niet bij het verleden omdat ze niet meer de ‘Lolita op de mat’ is. ‘Het kleine meisje is een vrouw geworden en de betovering is verbroken’, schrijft een Frans dagblad. Een ander blad merkt op: ‘Ze was een groot kind, nu is ze een vrouw. Gevolg: de charme is verdwenen’.

Wat volgt is een verhaal over steeds harder werken, op een balk goud winnen terwijl één arm vanwege een infectie nauwelijks te gebruiken is, een leven van het slikken van vochtafdrijvers, injecties om menstruaties tegen te gaan, ontstekingsremmers wanneer een blessure te lastig wordt. Het is treuriger: ze haalt nog stééds tienen en op de Olympische Spelen van 1980 twee keer goud, maar wordt toch door de kranten beschreven als iemand die is afgeschreven. ‘Treurig mooi’ is alles wat ze nog over haar gouden medailles kunnen zeggen. Deze smakeloosheid zet Lafon mooi neer.

Minstens even boeiend is hoe Lafon het turnen een plaats geeft in de Roemeense samenleving waar sport soms een oorlogsverklaring aan de Russen is en andersom. Het vermeende valse spel van de Russen in Moskou tijdens de Spelen in 1980 – Ceausescu die de turnmeisjes tijdens het EK in Praag met een privévliegtuig laat ophalen omdat hij vindt dat de Russen met de cijfers sjoemelen. Of wanneer besloten wordt dat turnen te veel een sport is voor de elite en dat de staat zich voortaan gaat richten op ‘volkswedstrijden’. Treurig is ook dat Nadia’s lichaam strammer wordt, terwijl ze een ‘gedwongen idylle’ met de zoon van Ceausescu krijgt. Bij haar turnprestaties wordt er voor de zekerheid een geluidsband met langdurig applaus afgespeeld om eventueel gemor niet te horen. Twee weken voor de val van Ceausescu vlucht ze Roemenië uit – iets dat tot insinuaties leidt die Lofan goed neerzet. Wanneer ze in de VS asiel aanvraagt, zien de media niets anders dan een onschuldig meisje verworden tot een dikke, dronken sloerie.

De kleine Roemeense die nooit glimlachte is een mooi verhaal over een turnster die van haar voetstuk valt doordat ze volwassen wordt, maar ook een verhaal over een systeem: zowel politiek als dat van de media. De vele kanten ervan belicht Lofan door cursieve terzijdes op te nemen, vaak van Nadia zelf. Zo staat er bijvoorbeeld: ‘je maakt er een somber plaatje van’ of ‘je zet Roemenië te clichématig neer met die grijze straten.’ Dat is clichématig commentaar, maar eerlijk is eerlijk ook niet helemaal onwaar.

Recensie van klanten

Schrijf uw eigen recensie

U recenseert: De kleine Roemeense die nooit glimlachte

  •  
    1 ster
    2 sterren
    3 sterren
    4 sterren
    5 sterren
    Beoordeling

* Vereiste velden