Black overlay

Telefonisch bestellen

Graag telefonisch producten bestellen?

088 - 572 05 72 

Op werkdagen van 8.00 tot 19.45 uur, op zaterdag van 11.00 tot 16.30 uur

Klantenservice

Wilt u contact met onze klantenservice?

088 - 572 02 02 

Op werkdagen van 8.00 tot 19.45 uur, op zaterdag van 11.00 tot 16.30 uur

Klantenservice@nrcwebwinkel.nl

Het onmetelijke mausoleum

Mircea Cartarescu

Besproken in NRC
3

Schrijf een recensie

Bindwijze: Hardback
 29,90
Levertijd: 1-3 werkdagen
Verzendkosten: € 1,95 per bestelling

Besproken in NRC

Welkom bij een eigentijdse Jeroen Bosch
Margot Dijkgraaf

Welkom bij een eigentijdse Jeroen Bosch | 16 okt. 2015

3

In zijn essaybundel Waarom ik lees vraagt Tim Parks zich af waarom je een boek helemaal uit zou lezen – ook als het goed is. Zelf legt hij regelmatig een boek terzijde als hij er wel degelijk van geniet. Iedere lezer van de Roemeense schrijver Mircea Cartarescu (1956) zal dit herkennen. In interviews biechtte hij op pauzes te moeten inlassen bij het schrijven van zijn gigantische trilogie Orbitor, bang om anders in een gekkenhuis te belanden. Ook de lezer waant zich regelmatig in de barokke, angstaanjagende wereld van Jeroen Bosch. Het onmetelijke mausoleum is het derde deel van Cartarescu’s meer dan vijftienhonderd pagina’s tellende romanproject over zijn geboortestad Boekarest. De vorm die hij daarvoor koos is onvergelijkbaar. Hulde komt vertaler Jan Willem Bos toe, die de hele trilogie in voorbeeldig Nederlands heeft vertaald.

‘Het geschiedde in het jaar des Heren 1989’ luidt de openingsregel van dit derde deel. Dat geeft houvast, we zijn beland in het jaar waarin de muur viel. Maar al snel gaat de lezer kopje onder in de associatieve uitwerking van dat memorabele jaar. De inwoners van Boekarest ‘hebben [...] het laatste jaar van de mens op aarde gezien, uitgespreid over de hemel, met lange en trillende vertakkingen, als reptielenpoten die de wereld met hun klauwen vastgrijpen’. Ongemerkt is de lezer beland in een labyrint van dromen en visioenen, we scheren langs vervormende spiegels, spookverschijningen, religieuze monsters en groteske seksuele waanvoorstellingen.

Een van de eerste hoofdstukken draait om de moeder van de verteller, die in de jaren van ‘kameraad Nicolae Ceausescu’ de grootst mogelijke moeite heeft thuis iets eetbaars op tafel te zetten. Zij is zo ongeveer het enige altijd liefdevolle en zachte element in Cartarescu’s boek, dat verder vol keiharde, gewelddadige en smerige passages staat.

De revolutie in Timisoara van 1989 wordt veelal via tv-beelden gevolgd, al is de verteller het ‘niet gewend naar dat aquarium te kijken, want mijn huid is de grens van mijn wereld en niemand heeft me iets nieuws te vertellen’. De demonstranten zijn bang voor het geweld waarvan ze weten dat het ongenadig zal zijn, verklikkers vermommen zich om ongezien hun rapporten te kunnen schrijven. De hele Roemeense revolutie passeert de revue, al blijft het maar een onderdeel van de gigantische metafoor die dit boek wil zijn voor de chaos waarin we leven en voor de wereld in al zijn excessen.

Maar wie is die verteller die dit alles observeert en wiens organen we van binnen en buiten voorgeschoteld krijgen? Is het de jongen over wie gezegd wordt dat hij ‘niet helemaal spoort’? Is het de ‘ik’ uit zinnen als ‘Ik ben mijn gezicht, het gezicht van een spin en van een aartsengel, van een mijt en van wind en bliksem en aardbeving’? Die verteller reflecteert over zijn project, het ‘onleesbare boek’, ontstaan uit zijn dromen en visioenen. Hij droomt van ‘de roman die het heelal zou vervangen’ en creëert al hallucinerend zijn eigen versie. Hij probeert zich verhalen te herinneren ‘die hem die nacht met zuivere heroïne hadden geïnjecteerd’.

Hij draagt ‘in zijn schedel een verfomfaaid manuscript dat erin is gepropt, beschreven met biljoenen grijze letters’. Hij worstelt ermee, ‘de fundering van deze waanzinnige toren van Babel is vergeeld en verweerd’, en de schrijver weet niet meer ‘wanneer hij leeft en wanneer hij schrijft’. Zijn worsteling, zijn flippende geest en het groeiende manuscript krijgen onder onze ogen Proustiaans vorm. ‘Herkenbare voorwerpen en onherkenbare verbanden samen te voegen tot een geheel dat kon vliegen’ – het is krankzinnig, niet te vatten, bloedirritant, afschrikwekkend en adembenemend. Na zo’n conclusie mag je het juist daarom, ook volgens Tim Parks, na een tijdje gerust terzijde leggen.

Productkenmerken

ISBN 9789023491996
Auteur Mircea Cartarescu
Uitgever De Bezige Bij
Datum uitgave 20150609
Lengte (in mm) 236
Breedte (in mm) 163
Dikte (in mm) 50
Aantal pagina's 608

Recensie van klanten

Schrijf uw eigen recensie

U recenseert: Het onmetelijke mausoleum

  •  
    1 ster
    2 sterren
    3 sterren
    4 sterren
    5 sterren
    Beoordeling

* Vereiste velden