Black overlay

Telefonisch bestellen

Graag telefonisch producten bestellen?

088 - 572 05 72 

Op werkdagen van 8.00 tot 19.45 uur, op zaterdag van 11.00 tot 16.30 uur

Klantenservice

Wilt u contact met onze klantenservice?

088 - 572 02 02 

Op werkdagen van 8.00 tot 19.45 uur, op zaterdag van 11.00 tot 16.30 uur

Klantenservice@nrcwebwinkel.nl

Levensberichten

Sander Kollaard

Besproken in NRC
3

Schrijf een recensie

Bindwijze: Paperback / softback
 16,99
Levertijd: 1-3 werkdagen
Verzendkosten: € 1,95 per bestelling

Besproken in NRC

Kunst doet de Pessoa-fan verdwijnen in het niets
Sebastiaan Kort

Kunst doet de Pessoa-fan verdwijnen in het niets | 26 mrt. 2018

3

Kollaards nieuwe verhalenbundel is een demonstratie van compositorische kunde, psychologisch inzicht en van kennis, terwijl hij ook herhaaldelijk het literaire duppelloopsgeweer hanteert.

Als er geen naam op het omslag van Levensberichten zou staan zou je het niet een-twee-drie aan Sander Kollaard (1961) linken. Eerder schreef hij de onderscheiden verhalenbundel Onmiddellijke terugkeer van uw geliefde en de zeer succesvolle roman Stadium IV. In de verhalenbundel lazen we over de levensfasen van een twijfelende, angstige man, in Stadium IV volgden we twee pensionado’s van wie er een kanker kreeg. Beide boeken waren in de kern, en dat zal niet verbazen, emotioneel van aard. De verhalenbundel Levensberichten wijkt hier danig van af. Die is intellectueel. De inzet is geen manifestatie van melancholie, maar van een literaire opvatting. Er wordt niet getwijfeld, maar geredeneerd.

Afgezien van het openingsstuk, over een Amsterdamse oudere heer die na meer dan een halve eeuw het graf van zijn vrouw en kind bezoekt in Den Helder, worden de verhalen gekenmerkt door artistieke verdubbeling. Daarin zijn personages te vinden, en een handeling. Erdoorheen zweeft de geest van de kunst, van de verbeelding, vaak in de vorm van een schrijver.

Zo maken we kennis met twee vrienden van wie er een tijdens het hardlopen voor de groep uit gaat lopen en nooit meer in beeld verschijnt. De verteller werpt je snippers informatie toe over de man, die geld zat had maar er ook een knagende interesse in Fernando Pessoa op nahield, de Portugese dichter die direct en indirect uiting gaf aan zijn twijfel aan het bestaan van een omlijnd ik. Een andere verteller is zo in de ban van een – verdwenen – schrijver dat hij zijn kans bij een leuke vrouw laat lopen, terwijl in weer een ander verhaal een vrouw met een schilder in contact komt nadat haar voormalige minnaar is overleden.

Is het met dat doorlopende verdwijnen en overlijden zo dat de kunst troost biedt? Zo simpel stelt Kollaard het niet. Het is mogelijk, dat getroost worden, maar wel op een cerebrale manier: je rekt je bewustzijn er mee op, je stelt jezelf er mee in staat anders tegen de zaak aan te kijken. Maar kunst kan ook een venijnig goedje zijn, zoals in het geval van de Pessoa-adept. Want, zo vraag je je af, was die hardloper wel opgewassen tegen de twijfels die de dichter hem in de maag splitste? De literatuur en de verbeelding staan ontegenzeggelijk op een sokkel in Kollaards bundel, maar niet iedereen op een sokkel is een held. Dat is onbewust een heel moderne boodschap.

Oordelen over Levensberichten is nog niet zo gemakkelijk. Het is enerzijds een demonstratie van compositorische kunde, psychologisch inzicht en van kennis, terwijl het ook mindere kenmerken heeft. Zoals dat hanteren van dat literaire dubbelloopsgeweer: het heeft iets van een formule. Meer moeite had ik met het nogal klinische, cerebrale karakter. Kollaards personages zijn zo individualistisch en vergeestelijkt dat je naar verloop van tijd gaat hopen dat er eens wat sociale interactie plaats zal vinden. Als de eerder genoemde vrouw (die met de dode minnaar) ergens middenin de bundel opbiecht dat ze altijd zulke verrukkelijke seks hadden, weet je opeens wat er daarvóór zo node miste: bloed dat door die mensen heen stroomt. Bloed voor het brein, jazeker, maar ook voor de rest van het lichaam.

Productinformatie

Een stokoude koning viert zijn jubileum, maar een duister lot wacht... Een verliefd jong stel ontmoet een overleden schilder in de bossen van Zweden... Een langeafstandsloper rouwt in het gezelschap van Fernando Pessoa... In deze verhalen krijgt de verbeelding alle ruimte. Dat roept wel een vraag op: hoe zit het precies met de grens tussen feit en fictie? Waarom noemen we het ene verzinsel literatuur en het andere een leugen? En is literatuur eigenlijk nog van belang in een tijd waarin op veel terreinen de grens tussen feit en fictie verloren lijkt te gaan? Sander Kollaard onderzoekt in Levensberichten het verhaal zelf. Hij beschrijft de diepgewortelde behoefte om verhalen te vertellen. Homo sapiens is homo narrans: de vertellende mens. Maar tegelijk laat hij zien hoe gemakkelijk we ons door verhalen laten misleiden. Wat betekent dat voor ons begrip van onszelf, van anderen en van de wereld? Deze bundel maakt duidelijk dat juist literatuur ons veel te zeggen heeft over de grenzen tussen feit en fictie, over waarheid en leugen, omdat deze grenzen in de literatuur inzet zijn van het spel met de taal. Levensberichten is daarmee een pleidooi voor de kunst zoals Pablo Picasso haar heeft beschreven: als een leugen die ons de waarheid doet begrijpen.

Productkenmerken

ISBN 9789028280151
Auteur Sander Kollaard
Uitgever Uitgeverij Van Oorschot
Datum uitgave 20180115
Lengte (in mm) 211
Breedte (in mm) 130
Dikte (in mm) 15

Recensie van klanten

Schrijf uw eigen recensie

U recenseert: Levensberichten

  •  
    1 ster
    2 sterren
    3 sterren
    4 sterren
    5 sterren
    Beoordeling

* Vereiste velden