Black overlay

Telefonisch bestellen

Graag telefonisch producten bestellen?

088 - 572 05 72 

Op werkdagen van 8.00 tot 19.45 uur, op zaterdag van 11.00 tot 16.30 uur

Klantenservice

Wilt u contact met onze klantenservice?

088 - 572 02 02 

Op werkdagen van 8.00 tot 19.45 uur, op zaterdag van 11.00 tot 16.30 uur

Klantenservice@nrcwebwinkel.nl

Zachte riten

Marja Pruis

Besproken in NRC
3

Schrijf een recensie

Bindwijze: Paperback / softback
 19,95
Levertijd: 1-3 werkdagen
Verzendkosten: € 1,95 per bestelling

Besproken in NRC

En maar doorschrijven in die toren, zonder kind, kraai, hond of geliefde
Sebastiaan Kort

En maar doorschrijven in die toren, zonder kind, kraai, hond of geliefde | 19 feb. 2016

3

Het kleine van de mensen in verhouding tot de kunst waar ze zich toe verhouden is belangrijke brandstof in de nieuwe roman van Marja Pruis. De critica van De Groene Amsterdammer hield zich de afgelopen jaren meer met het essay en de essayistische biografie bezig, dan met romans schrijven. In Zachte riten combineert ze fictie en essay.

Het boek vertelt het verhaal van de poëziedocente Guusje Bouhuys, die een interview afneemt van een aanbeden, oudere schrijfster in New York. De schrijfster, een radicale feministe snit, doet Bouhuys inzien wat wellicht de slotsom is van dat echte en eerlijke en nietsontziende schrijven: een bedroevende eenzaamheid. ‘Daar zit ze, in haar luxueus, gedecoreerde toonzaal, kind, kraai, hond noch geliefde om te aaien of door geaaid te worden, door uitgelachen te worden, alleen de permanente schaduw elders in de ruimte van een nerveuzig bewegende persoonlijk assistente.’ Een soort Charles Foster Kane dus, levend in haar eigen Xanadu. Je voelt aan alles dat Bouhuys, mocht zij zelf al schrijfplannen hebben gekoesterd, ze daar in die New Yorkse toren een wisse dood sterven. Het offer is te groot.

Scheppen: nee, maar dan kun je je altijd nog over het werk van anderen buigen. Je kan Bouhuys’ klassikale bespiegelingen over poëzie en haar aansporingen aan het adres van die passieve studenten beschouwen als de intellectuele kern van Zachte riten. Bouhuys is als docente, conform haar eigen voorzichtige karakter, een aftaster; ze doet geen boude weringen maar probeert de onverlichte studenten al associërend mee te trekken in een duiding die de besproken gedichten recht doet.

Boezemvriend Leon, tevens verbonden aan de vakgroep, houdt er een heel andere praktijk op na. Hij is zwieriger, meent dat kunst en wetenschap niet ver van elkaar af staan, windt een zaal met studenten om zijn vinger en dreigt met het schrijven van zijn proefschrift tegen de lamp te lopen vanwege vermeend plagiaat. Een academisch opperhoofd zet de schuchtere Guusje als het ware ‘op de zaak’, door haar te vragen Leons werk eens stiekem in te zien zodat het net zich kan sluiten.

Uiteenzettingen over kunst, een academische zedenschets, een stervende vriendin, een verdwenen broer en heimelijke vlinders tussen Guusje en Leon: het zit er allemaal in. Dat is niet alleen te veel, maar de verhalen zijn ook te weinig gecentreerd om van een krachtig narratief te spreken. Dat lijkt in lijn met de poëtica van de schrijfster, want Zachte riten geeft, behalve die titel, doorlopend signalen af dat dit niet zo’n roman is waarin het paukenslagen zal regenen. Typerend is alleen al de parafrase van W.F. Hermans’ openingszin in Nooit meer slapen. Pruis laat bij haar ook een portier in de eerste zin opdraven: ‘De portier belt naar boven om mijn komst aan te kondigen en begeleidt me naar de lift.’ Zo’n man is eerder galant dan gehandicapt. Op haar manier zoekt Pruis naar een vorm waar ze achter staat. Ambachtelijk zit het allemaal prima in elkaar, maar vuurwerk is het niet wat ze schrijft. Ik denk dan ook niet dat Pruis van knallen houdt.

Productinformatie

'Lucas zwemt voor me uit, met zijn korte krachtige slag. Hij zweeft op een vaste afstand in mijn geheugen, waarom kan ik hem niet inhalen, terwijl ik denk dat ik almaar harder zwem?'

Guusje Bouhuys, poëziedocente, huisvriendin, zus, heeft haar leven op de rem gezet. Als haar beste vriend wordt beschuldigd van plagiaat en een dierbare collega doodziek blijkt, beseft ze dat ze haar zorgvuldig geconserveerde universum zal moeten verlaten. In een absorberende stijl, ironisch en bitterzoet, schrijft Marja Pruis over het verlangen trouw te blijven aan de mensen die met je meelopen, ook als ze er niet meer zijn. Kun je een ander redden, behoeden voor de val? Kun je jezelf bewaren als in een gedicht? Zachte riten gaat over de conflictsituaties van de menselijke ziel, de betekenis van poëzie en de plaats van liefde in ons leven.

Marja Pruis schreef onder meer de veelgeprezen romans De vertrouweling en Atoomgeheimen en het biografische portret Als je weg bent. Over Patricia de Martelaere, dat vijf drukken behaalde. Ze is gerenommeerd criticus en columniste voor De Groene Amsterdammer. Haar essaybundel Kus me, straf me. Over lezen en schrijven, liefde en verraad werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs en won de Jan Hanlo Essayprijs.

'Sensuele zijdezachtheid en botte glossy humor.' Daniëlle Serdijn, de Volkskrant

'Een van de beste schrijfsters van dit moment.' Arie Storm, HP/De Tijd

'Fascinerend en tot de laatste letter spannend. Pruis is een rasverteller.' Elsbeth Etty, NRC Handelsblad

'Mutserigheid en feminien succesverhaal moeiteloos verbonden.' Lies Schut, De Telegraaf

'Never a dull moment, en goddelijk goede oneliners.' Fleur Speet, Het Financieele Dagblad

'Liefdevol en aanstekelijk.' Katja de Bruin, VPRO Gids

'Geestig en scherp.' Opzij

Productkenmerken

ISBN 9789044621891
Auteur Marja Pruis
Uitgever Prometheus, Uitgeverij
Datum uitgave 20150218
Lengte (in mm) 213
Breedte (in mm) 137
Dikte (in mm) 24
Aantal pagina's 264

Recensie van klanten

Schrijf uw eigen recensie

U recenseert: Zachte riten

  •  
    1 ster
    2 sterren
    3 sterren
    4 sterren
    5 sterren
    Beoordeling

* Vereiste velden