De drie duifkes

Hilde van Mieghem
24,99
Op voorraad
SKU
9789029545860
Besproken in NRC
Bindwijze: Hardback
Levertijd 1-2 werkdagen Verzendkosten € 2,95
  • Gratis binnen 14 dagen te retourneren
  • Veilige en makkelijke betaalopties
  • Aangesloten bij Thuiswinkel Waarborg
  • Makkelijk bestellen ook zonder account
Afbeelding vergroten
Productomschrijving
1920. Drie temperamentvolle, beeldschone jonge vrouwen willen uitvliegen, dartelen en liefhebben. Boerendochter Madeleine wordt uitgehuwelijkt en moet haar grote liefde verlaten voor een wrede echtgenoot. De zevenjarige Tine verliest haar moeder, en de zorg voor haar broer, vader en hun armzalige boerderij valt op haar frêle schouders. Juliet vlucht weg van haar zuipende, promiscue moeder en wordt dienstmeisje bij een Joods gezin. Zwanger van de heer des huizes wordt ze als ‘een gevallen vrouw’ op straat gezet. Hun paden kruisen, en er ontstaat een hechte vriendschap. Samen strijden ze op leven en dood tegen een liefdeloos, hard bestaan – hoe ontsnap je aan een schraal en zielloos leven?
Meer informatie
Auteur(s)Hilde van Mieghem
ISBN9789029545860
BindwijzeHardback
Aantal pagina's408
Publicatie datum20220614
NRC Recensie3 ballen
Breedte147 mm
Hoogte221 mm
Dikte39 mm
NRC boeken recensie

Zestig jaar oud en dan voor het eerst een orgasme beleven

Familieroman Regisseur Hilde van Mieghem schrijft hoe drie vrouwen, wonend van 1920 tot 1965 in Antwerpen en omstreken, langzamerhand de vrijheid en daarmee zichzelf ontdekken.

‘Bleitsmoelen’ zijn mannen dikwijls: lafaards. Als het al geen wrede gierigaards zijn, die met ijzeren vuist hun vrouw eronder houden, letterlijk en figuurlijk. Op een enkeling na, die juist compleet het tegenovergestelde is, een en al goedheid, compassie, geduld en begrip, althans bij Hilde Van Mieghem. Van dik hout zaagt men planken, in haar debuut De drie duifkes. Er staat wat er staat, in deze roman, je weet precies waar je aan toe bent: ‘Het was waar, het was echt waar, ze gingen trouwen!’ Wangen gloeien, stemmen beven, ogen lachen dan wel schieten vol tranen, ‘het was alsof de bliksem insloeg en haar lichaam in vuur en vlam zette,’ enzovoorts. Op elke pagina van de ruim vierhonderd staat wel zo’n cliché, meestal meerdere. En toch is De drie duifkes het lezen wel waard.

Van Mieghem (1958), bekend als actrice, regisseur en scenariste, schreef een traditionele, toegankelijke familieroman over de lotgevallen van drie vrouwen van 1920 tot 1965 in Antwerpen en omstreken. Ondanks de clichés, zowel in stijl als in inhoud, biedt ze vakkundig inzicht in hoe het was een vrouw te zijn in dit tijdvak. Geen uitzonderlijke vrouw, maar juist een van velen. De drie duifkes biedt schrijnend inzicht in het complete gebrek aan bewegingsruimte dat vrouwen ten opzichte van mannen hadden.

De drie hoofdpersonages, de ‘duifkes’ Madeleine, Tine en Juliet, zijn gebaseerd op vrouwen uit Van Mieghems eigen familie. De een is de dochter van een kolenboer, de ander groeit op in een louche kroeg, de derde komt uit een dorp. Grofweg groeien ze in later jaren uit tot een moeder, een hoer en een madonna. Maar wat moeten ze ook anders? Veel meer valt er niet te kiezen. Van Mieghem werkt toe naar de bevrijdende datum 30 april 1958, de dag waarop in België een wet werd aangenomen die een eind maakte aan de handelingsonbekwaamheid van de vrouw. Vanaf dat moment konden vrouwen eindelijk zonder toestemming van de man, de arbeidsmarkt betreden. Voor alle duifkes een opluchting en een openbaring. Van Mieghem mag dan wat veel woorden nodig hebben, het is haar verdienste dat het bevrijdende effect evengoed aankomt bij de lezer. Dat het dan alsnog een tijd duurt voordat zo’n nieuwe wet ook echt een mentaliteitsverandering in de samenleving teweegbrengt, is even slikken. En schrikken.

De drie vrouwen raken, ieder op eigen wijze, alsnog bevrijd. Min of meer, want oude schaamte is niet steeds helemaal uit te vlakken. Op seksueel gebied wel, voor een van hen: Van Mieghem beschrijft overtuigend en meeslepend hoe een van de hoofdpersonages, boven de zestig inmiddels, voor het eerst in haar leven een orgasme beleeft. Die vrouw had er geen idee van dat zoiets bestond. Ze kende alleen afschuwelijke gedwongen seks met haar echtgenoot.

Voor een lezer uit Nederland biedt De drie duifkes bovendien een schat aan mooie Vlaamse uitdrukkingen. Een kindje ‘frazelt’ erop los. Een roodharige man heet een ‘rostekop’. De aanbeveling vooral geen beren op de weg te zien, wordt hier verwoord als ‘maak uzelf niet zo’n blaaskes wijs’. Dat, het emancipatiethema en ook de vele trefzeker geplaatste cliffhangers, maken De drie duifkes toch tot een lekker boek dat snel uit moet.

30-09-2022 Judith Eiselin

Bestanden bij dit product
Inkijkexemplaar.pdf (143.14 kB)
Back to top