Onderwaterverhalen

Ineke Riem
20,00
Op voorraad
SKU
9789029541541
Besproken in NRC
Bindwijze: Paperback / softback
Levertijd 1-2 werkdagen Verzendkosten € 2,95
  • Gratis binnen 14 dagen te retourneren
  • Veilige en makkelijke betaalopties
  • Aangesloten bij Thuiswinkel Waarborg
  • Makkelijk bestellen zonder account
Afbeelding vergroten
Meer informatie
Auteur(s)Ineke Riem
ISBN9789029541541
BindwijzePaperback / softback
Aantal pagina's200
Datum van verschijning20200616
NRC Recensie3 ballen
Breedte125 mm
Hoogte200 mm
Dikte17 mm
NRC boeken recensie
Als liefde het weggeven van je eigenheid wordt Ineke Riem Het alziende, oordelende oog van het dorp keert prangend terug in Riems sferische, thematisch verwante verhalen. De personages koesteren iets eigens, dat voor de buitenwereld onzichtbaar moet blijven. De debuutroman Zeven pogingen om een geliefde te wekken (2013) van Ineke Riem bevatte een heel mooie figuur om de afkeer van een dorpse moraal te illustreren. In het boek troffen de bewoners van een kleine gemeenschap een jonge vrouw in slapende toestand aan in de duinen. Dat kon niet door de beugel, meende men, en Riem voerde daarna allerlei mannen aan die deze schone slaapster met dubieuze methodes wilden wekken. Zeven jaar later is Riem (1980) een handjevol boeken verder, maar het sentiment van het alziend en oordelende oog van het dorp is nog steeds aanwezig. In het openingsverhaal ‘Manomayakosha forever’ van haar verhalenbundel Onderwaterverhalen onttrekt een meisje zich eraan door op een afgelegen plek films te kijken. Niet in een stedelijk filmhuis, maar onder een bruggetje. Daar zet ze haar meegebrachte, met de hand aan te slingeren projector aan en is de ‘geheime bioscoop’ een feit. Het missen van de stad, waar het meisje pas daarvoor uit is vertrokken, is hier een thema, maar ook iets anders, namelijk het feit dat ze ten koste van alles wil voorkomen dat iemand weet dat ze daar is, onder het bruggetje. Het is een geheime eenpersoonsbioscoop en moet dat blijven. Het is iets dat vaker voorbij komt in deze Onderwaterverhalen, dat koesteren van iets eigens, van iets dat onder de waterlijn gehouden moet worden, onbereikbaar voor de zintuigen van derden. Interactie kan je van iets beroven, weten Riems personages, ook de interactie die liefde heet. Dat is bijvoorbeeld zo in ‘Bericht uit de onderwereld’, een stemmig getoonzet verhaal (openingszin: ‘Ik lig in je armen, maar ik ben dood’) over een mistroostige vrouw die ontsteld naar de staat van haar relatie kijkt. Is dit het? Is dit wat er van over is? Al is het ook verstandig om de litanie van de vertelster met een korrel zout te nemen, want haar beeldspraak is wel érg pompeus. ‘Alle nachten waarin jij voor je werk in hotels in Amsterdam en Brussel verbleef, werd ik bezocht door een zwart dat alles verkrachtte wat me dierbaar was.’ Daar is geen woord Frans bij. Als er verderop ook nog een exemplaar van Austens Pride and Prejudice opduikt lijkt het zo klaar als een klontje: deze mevrouw verwacht veel te veel van de liefde en is een hedendaagse Emma Bovary. Wat goed werkt is dat de bundel een min of meer thematische eenheid is. Het gaat op meerdere plekken over stad en platteland en over heimelijkheden, maar ook over de moeilijk van elkaar te scheiden fantasie en realiteit in onze hoofden en over het roemloze en onafwendbare verdwijnen van veel waardevols. Zo bladert iemand in ‘Voorbereidende aardrijkskunde’ verrukt in een oude atlas, waar behalve de Zuiderzee ook nog ‘landen in staan die niet meer bestaan’. Een klein beetje gezapig is de bundel met alle ontlopers en amateur-conservatoren wel, maar Riem bezit genoeg talent om haar preoccupaties in de toekomst in een messcherpe roman te gieten, waarin hopelijk het sferische en eigengereide van de Onderwaterverhalen is terug te vinden, maar inclusief het vitriool van de moderne maatschappij. We willen ervaren waar we zonder kunnen. 2020-09-11 Sebastiaan Kort
Back to top