In ‘De koning van Brugge en Breda’ verhaalt Arnout van Cruyningen het opmerkelijke leven van de Britse koning Charles II, zijn ballingschap op het vasteland van Europa, de restauratie van het Britse koningshuis en de bijzondere rol die zowel de Noordelijke als de Zuidelijke Nederlanden daarbij speelden.

In 1649 vernam de jonge Britse troonopvolger Charles Stuart, op de vlucht voor aanhangers van het Parlement, dat zijn vader Charles I was onthoofd. Hij verbleef toen in Den Haag, bij zijn zwager Willem II van Oranje. In 1650 sloot hij in Breda een verdrag met de Schotten dat zijn komst op de troon mogelijk moest maken. Lange tijd verbleef hij in Brugge en Brussel. En ook het uiteindelijke herstel van de monarchie vernam hij in de Nederlanden, in 1660. Vanuit Scheveningen vertrok hij na zijn jarenlange ballingschap naar de Britse Eilanden om zijn troon op te eisen. Ironisch genoeg zou hij vanaf diezelfde troon jaren later oorlog voeren tegen de Republiek die hem meermalen gastvrij had ontvangen.