Wanneer Marije na jaren terugkeert naar het dorp waar ze opgroeide, denkt ze dat alles nog hetzelfde zal zijn. De lange weg langs de wilgen, het oude huis aan de rand van het water, de mensen die elkaar kennen zonder veel woorden. Maar niets blijkt onveranderd. Oude verhoudingen zijn verschoven, herinneringen krijgen andere kleuren en sommige vragen laten zich niet langer uitstellen. In de stilte van het dorp vindt Marije iets terug wat ze niet zocht — en moet ze onder ogen zien wat ze ooit heeft achtergelaten. 'De weg langs de wilgen' is een warme, herkenbare roman over terugkeren, loslaten en de kracht van kleine gebaren.