In 'Weet je nog, alles?' waagt Jesse Laport herhaaldelijk de poging om te conserveren hoe de dingen zijn geweest. Hij gaat terug naar zijn jeugd; herbeleeft de liefde, en leest af aan de tuin hoe de dingen voorbijgaan. In alles zit een herinnering, een gemis en een wens: in zijn ouders, een kraai, een vleermuis, in een taal, een onuitwisbare grasvlek, en in het grootste bad ter wereld. Onvermijdelijk komt de lezer onder ogen hoe wat vergaan is niet terugkomt, en hoe die herinneringen misschien niet zo rooskleurig waren als ze leken. 'Weet je nog, alles?' is een breekbare bundel waar nostalgie, vergeten luchtkastelen en raad voor de omgang hiermee elkaar tegemoetkomen. -- Jesse Laport geeft op zoveel verschillende manieren uitdrukking aan de taalkunst, dat hij zijn werk in drie categorieën is gaan indelen: Podiumpoëzie, Papieren poëzie, en Platformpoëzie. Zijn voordracht bevindt zich voornamelijk in de eerste categorie; zijn gelaagde werk in de tweede; zijn toegankelijke aforismen in de derde. In al zijn werk is Jesse Laport op zoek naar melancholische, bemoedigende inhoud, en muzikaliteit in vorm. Zijn debuutbundel – In het ergste geval komt alles goed – is vele malen herdrukt, hij treedt op door heel Nederland en België, en zijn teksten staan gedrukt in bloemlezingen, op kalenders, in de openbare ruimte, en al op talloze lichamen. Eerder won Jesse Laport een AMAI-award en de oeuvreprijs voor podiumpoëzie, de Johnny van Doorntrofee.