Vijftig jaar geleden verscheen het debuut van de negentienjarige Bies van Ede. In Een landschap voor wie wil – verzamelde Bert Bevers gedichten uit een oeuvre dat zeven poëziebundels omvat, uitgaven van de Stichting Plint, gedichten van het legendarische Griezelgenootschap, kinderliedjes en musicals. Van Edes werk werd opgenomen in talloze bloemlezingen waaronder De Nederlandse jeugdpoëzie in 1000 en enige gedichten van Gerrit Komrij. In de woorden van inleider Frits Spits: ‘U moet zelf maar dwalen door deze bundel. Steeds zult u, net als ik, even de adem inhouden, een gevoel van herkenning, soms van geluk ervaren als u zijn werk overziet.' UIT HET VOORWOORD VAN FRITS SPITS: 'Dit Verzameld Werk is meer dan waardevol. Het gaat veel over de liefde, het mislukken daarvan, het geluk dat erbij kan horen, maar op de één of andere manier maakt de vaak nuchtere, in ieder geval nooit sentimentele toon, de teksten onderhoudend, ontroerend, humoristisch soms en misschien het allerbelangrijkste: onvoorspelbaar. Neem dat liedje van Boudewijn de Groot Piazza di Chirico. De muziek, speels en sprankelend, is van Boudewijn zelf. Maar het gaat me om de ontmoeting die in dat lied wordt bezongen. De man die een vrouw ziet zitten op een bankje. Hij herkent in haar de liefde van vroeger. Hij hoort een vage echo van wat de liefde dan moest zijn. Dan volgen de zinnen: Liefde is een droom / waaruit je altijd weer ontwaakt / Liefde was jezelf / Tot je jezelf was kwijtgeraakt / Liefde was / Liefde was