Eerst de kap, dan de jas. Nanette laat de luiken half neer en schrijft met witte stift op de spiegel hoe laat de bus voorrijdt. Vandaag gaat haar familie naar het eiland waar haar moeder geboren is. Zij heeft de stoelen verdeeld en zij houdt de paspoorten bij zich tot aan de gate.Haar moeder zit in de stoel bij het raam met haar handtas op haar knieën en heeft nergens om gevraagd. Onder de handdoeken in de la ligt een formulier waar nog niets onder staat. Voor de bus er is moet dat getekend worden, met iemand erbij die het ziet gebeuren.Dan komt Nathanaël binnen met zijn rugzak en hij zegt niet hoe lang hij blijft. Hij pakt de bezem, zoals vroeger. Achter de literflessen in het voorraadhok staat een schoenendoos met een elastiek erom.Dit boek is door AI gegenereerd.