Waar het victoriaanse tijdperk voor de Britten een triomf van de beschaving was, betekende het voor Azië de ondergang: de mogols, het Zomerpaleis in Beijing, het Ottomaanse Rijk: alles ging eraan door het westers kolonialisme. Hier werd een voedingsbodem gelegd voor het anti-imperialisme, maar ook het begin van een rijke, filosofische en intellectuele traditie waarvoor het Westen minder oog had. Pankaj Misraj beschrijft de opkomst van een nieuw zelfbewustzijn, dat we nu pas, met de enorme opkomst van het Oosten, leren kennen.