- Gratis verzending vanaf €50,-
- Veilige en makkelijke betaalopties
- Aangesloten bij Thuiswinkel Waarborg
- Makkelijk bestellen ook zonder account
‘Wat Schoon bijzonder maakt is enerzijds de spanning die Alia Trabucco Zeran weet op te roepen en anderzijds de vertelvorm. […] Met meesterhand neemt de vertelster ons mee. […] Knap is vooral hoe de schrijver je tot de laatste pagina geboeid weet te houden. […] Schoon is een ronduit knappe, fijn vertaalde roman, waarin Trabucco Zeran werelden op elkaar laat botsen - arm en rijk, stad en platteland. De realiteit is gewelddadig, het literaire antwoord is gelaagd en magisch-realistisch. Het gaat erom niet onderuit te gaan, het gaat om overleven. Hier geeft een auteur aan wie nooit gehoord wordt een stem. En wat voor een.’**** NRC
‘Schoon is een verontrustende roman, uiteindelijk meer tragedie dan thriller, die je in één ruk uitleest. Het fysieke van Trabucco Zeráns taal, de beschrijvingen van een tapijt vol vlekken, ruw geworden handen die zelfs ’s nachts niet stilstaan, rugpijn, slapeloosheid, een schriele zwerfhond en een door schimmel aangetaste vijgenboom blijven nog dagen hangen.’ Het Parool
‘Een gewaagde, diepzinnige roman. Alia Trabucco Zerán laat een dienstmeisje bespiegelen op grote thema’s als tijd, taal en herinnering. Deze literaire krachttoer levert een knappe roman op over een vrouw die nergens echt gezien wordt.’ de Volkskrant
‘Deze knap geconstrueerde roman flirt alleen met de whodunit om de aandacht van de lezer te vangen, maar heeft vooral veel van een hedendaagse Griekse tragedie, overgoten met een maatschappijkritische saus.’**** De Standaard
De uitzonderlijke nieuwe roman van Chileens literair talent Trabucco Zerán: een onvergetelijk portret van een vrouw, geknecht door haar omstandigheden – ontroerend en met een ijzersterk plot
Schoon begint met een onontkoombaar feit: er is een meisje gestorven. Estela heeft haar moeder in het zuiden van Chili verlaten om te gaan werken bij een gezin in de hoofdstad Santiago, waar ze schoonmaakt en hun dochtertje opvoedt. Ze beschrijft de familie waarvoor ze zorgt, haar eigen familie die ze op het platteland achterliet, en de eenzaamheid, die zo ernstig is dat ze een nauwe relatie opbouwt met een zwerfhond die regelmatig langskomt. Langzamerhand komen de scheve machtsverhoudingen tussen haar en het gezin bloot te liggen en wordt duidelijk hoe onzichtbaar de rol van inwonende huishoudster is. Er is niemand die echt naar Estela luistert of zich voor haar ideeën interesseert. In de loop van zeven jaar verandert haar ogenschijnlijk simpele leven in een repetitieve en uiteindelijk gewelddadige nachtmerrie. Haar emotionele afstomping, samen met haar woede en uitputting, leiden ons naar het hart van de roman: naar wat er met het kind gebeurt.
Schoon is een uitzonderlijke roman met een duizelingwekkende plot die bevestigt wat Estela zelf opmerkt: ‘Er bestaan vele manieren van spreken. De stem is slechts de eenvoudigste.’
In de pers
‘Overweldigend, tragisch en belangrijk.’ El Mundo
‘Alia Trabucco Zeráns schrijven komt voort uit een mengeling van observatie, verbeelding, intuïtie en gedachten. Maar tegelijkertijd staat ze zichzelf toe om meegesleept te worden door de vrijheid van de literatuur.’ El País, Babelia
‘Wanneer je Schoon leest, stuit je op het leven dat rechtstreeks terugkijkt, ontdaan van elk masker en zonder optie om weg te kijken. Het is eerlijk in zijn reflecties, direct in zijn toon, oprecht in zijn statements en verrijkend in de verzoeken die gedaan worden. Een boek dat je geen uitweg biedt. Scherp, intelligent, coherent en authentiek.’ El Diario
Auteur(s) | Alia Trabucco Zerán |
ISBN | 9789029097079 |
Aantal pagina's | 256 |
Datum van verschijning | 20240221 |
NRC Recensie | 4 ballen |
Breedte | 136 mm |
Hoogte | 207 mm |
Dikte | 29 mm |
De au pair, de nanny, de oppas, het dienstmeisje – er is geen geschikter literair personage voor wie twee werelden op elkaar wil laten botsen. W.F. Hermans stuurde zijn negentienjarige Zeeuwse naar een bizar, aristocratisch Parijs. Leïla Slimani liet haar nanny iedere dag de metro nemen vanuit de banlieue naar de rijke wijk van haar advocatengezin. Sacha Bronwasser laat haar kunststudente terechtkomen in een well-to-do, enigszins vreemde familie. In Schoon laat de Chileense Alia Trabucco Zerán (1983) haar dienstmeisje Estela haar geboortedorp in het zuiden van Chili verruilen voor een dienstbodenkamertje bij een doktersgezin in Santiago.
Twee werelden die elkaar, doorgaans in een huis clos, ontmoeten: aan de ene kant een welvarend gezin, dat een nog onontdekt sprankje gekte in zich draagt. Aan de andere kant een jonge vrouw, opgegroeid op het platteland, vaak in armoede, een vrouw die vastbesloten is dat alles achter zich te laten en een nieuw, beter leven te starten.
Ook in Schoon is maatschappelijk gezien alles uit balans, de kloof tussen arm en rijk is meteen duidelijk. Bovendien weet de een alles van de ander, en de ander niets van de een: de oppas van Trabucco Zerán maakt het echtelijk bed op, wast de onderbroeken van de familie en weet welke pillen er in het geheim worden geslikt. Ze kent het meisje op wie ze moet passen beter dan de altijd afwezige ouders. Andersom is het leven van Estela een witte vlek voor haar bazen, ze weten niets van haar vorige leven of van haar bestaan buiten de muren van hun appartement. Heel benieuwd zijn ze er ook niet naar.
Wat Schoon bijzonder maakt is enerzijds de spanning die Alia Trabucco Zerán weet op te roepen en anderzijds de vertelvorm: we zitten in het hoofd van het dienstmeisje, dat ergens opgesloten zit, en haar verhaal vertelt. Maar is er überhaupt wel iemand, daar, aan de andere kant van de afgesloten deur? Weg wil ze: haar verhaal in ruil voor haar vrijheid. En waarom zit ze daar eigenlijk?
Met meesterhand neemt de vertelster ons mee, voortdurend spreekt ze haar imaginaire publiek toe (‘hoor ik protest? Het is niet mijn bedoeling jullie aangenaam te onderhouden’). Ze heeft het over haar sollicitatiegesprek dat er eigenlijk geen was, doet de obsessie met tijd van haar baas uit de doeken, de angsten van haar bazin, het perverse gedrag van hun uitgekookte dochtertje.
Dat meisje – en daar is het hele verhaal om begonnen – is dood. Hoe, waarom, wie er schuldig aan is, dat zijn de vragen die de vertelster meteen aan het begin oproept. Ze heeft wel een idee, en langzaam, stap voor stap, als in een thriller, doet ze dat uit de doeken, grillig en meanderend.
Het is ‘een geschiedenis ontstaan uit een oude vermoeidheid’ en dus mag het even duren. Er is de vader die zijn dochter leerde dat ze in alles moest excelleren. Ook in zwemmen. Er is de hond, de enige vriend van de vertelster. Er zijn de ratten die ze hoort rennen op de etage boven haar. Er is haar eenzaamheid, haar steeds uitgestelde voornemen terug te keren naar haar moeder, de vrouw die het theezakje zo snel mogelijk uit het water haalde, zodat ze het nog een keer kon gebruiken. Tot het te laat is en een bezoekje niet meer hoeft.
Knap is vooral hoe de schrijver je tot de laatste pagina geboeid weet te houden: soms laat ze de realiteit kantelen en dissocieert haar vertelster, ze koppelt zich als het ware los van de realiteit, om zichzelf te beschermen. Ze ziet zichzelf op de rand van haar bed zitten, valt soms uit de tijd. Ook haar personages blijken uiteindelijk een onvermoede duistere kant te hebben – of toch niet? ‘De definitie van een tragedie is dat we de afloop altijd al kennen. (..) Maar toch blijven we lezen, wie weet waarom. We leven gewoon door alsof we niet weten hoe het eind zal zijn’.
Schoon is een ronduit knappe, fijn vertaalde roman, waarin Trabucco Zerán werelden op elkaar laat botsen – arm en rijk, stad en platteland. De realiteit is gewelddadig, het literaire antwoord is gelaagd en magisch-realistisch. Het gaat erom niet onderuit te gaan, het gaat om overleven. Hier geeft een auteur aan wie nooit gehoord wordt een stem. En wat voor een.