Er was eens een klein verdrietig eenzaam meisje, zij werdt door haar ouders in de steek gelaten en heeft van haar 10de tot haar 18de op een internaat gezeten en onder toezicht van Bureau Jeugdzorg gestaan. Alles wat zij meemaakte heeft haar getekend voor het leven. Op een dag wist ze niet meer hoe ze ermee om moest gaan, en nu ze zelf moeder is kon ze niets anders dan het een plekje geven en het naast haar neerleggen. Ze kon er niets meer aan veranderen, alleen maar zorgen dat haar kind nooit hetzelfde zou overkomen! Met dit boek heeft ze alles kunnen verwerken, alles wat haar dwars zat. En wat zij hiermee duidelijk wil maken is dat je geen voorbeelden hoeft te volgen, zolang je maar je best doet om anders te zijn. Veel mensen die dit meemaken praten er (bijna) niet over, haar advies doe het het lucht op. Lees in dit boek haar heftig, emotioneel, aangrijpend verhaal.