Black overlay

Telefonisch bestellen

Graag telefonisch producten bestellen?

088 - 572 05 72 

Op werkdagen van 8.00 tot 19.45 uur, op zaterdag van 11.00 tot 16.30 uur

Klantenservice

Wilt u contact met onze klantenservice?

088 - 572 02 02 

Op werkdagen van 8.00 tot 19.45 uur, op zaterdag van 11.00 tot 16.30 uur

Klantenservice@nrcwebwinkel.nl

Mijn documenten

Alejandro Zambra

Besproken in NRC
3

Schrijf een recensie

Bindwijze: Paperback / softback
 19,90
Levertijd: 1-3 werkdagen
Verzendkosten: € 1,95 per bestelling

Besproken in NRC

Wat doet fantasie met de realiteit?
Ger Groot

Wat doet fantasie met de realiteit? | 14 sep. 2018

3

Wie nog niet helemaal bijgekomen was van het laatste boek van de Chileen Alejandro Zambra (1975), kan op adem komen in zijn iets eerder verschenen, maar pas nu vertaalde verhalenbundel Mijn documenten. Zo bevreemdend als de eerstgenoemde was, zo vertrouwd doet deze bundel aan. Begrijpend lezen heette het twee jaar geleden verschenen vormexperiment, waarin Zambra de Chileense transitie van dictatuur naar democratie beschreef in een reeks multiple choice-vragen zoals hij die indertijd zelf op school moest afleggen. Ironisch was de Nederlandse titel wel.

Dat postmoderne koketterie Zambra niet vreemd is, bleek al uit het lange verhaal Bonsai waarmee hij in 2006 als prozaschrijver debuteerde. Dat hij terecht als een belofte voor de Zuid-Amerikaanse letteren beschouwd wordt, bewees hij in de daaropvolgende novelle Het verborgen leven van bomen. Sindsdien wisselen vakmanschap en experimentele behaagzucht elkaar af.

Mijn documenten bevat elf verhalen met een deels autobiografische inslag, waarin de onderliggende vragen van heel Zambra’s werk doorklinken. Wat is een schrijver, wat doet fantasie met de werkelijkheid, hoe vormt ze deze om tot een verhaal, wat is literatuur? Postmodern is die voortdurende zelfreferentie nog steeds, maar in Mijn documenten verbindt Zambra haar vaardig met de klassieke regels van het schrijverschap.

Aan ironie ontbreekt het hem daarbij niet. ‘Nee, het is geen geweldig verhaal’, schrijft hij aan het slot van de laatste vertelling. Niet alleen herhaalt hij daarmee de zelfspot die hij ook in Bonsai al verwoordde – maar gaat daar ook nog eens overheen.

Voor het scheppen van een bevreemdende kloof tussen wat de wereld is en wat ze lijkt, heeft de Chileense schrijfster Paulina Flores (1988) geen tekstexperimenten nodig. In de negen verhalen tellende debuutbundel Een beschamende vertoningcontrasteert de werkelijkheid steeds weer met wat ze had kunnen en misschien wel had moeten zijn. Gefnuikte verwachtingen, door het leven vernederde personen: vaak zijn het de vaders van de hoofdpersonages die wegdeemsteren in mislukking, werkloosheid, gevangenisstraf en verlies aan zelfrespect.

Knap zet Flores in het eerste verhaal de toon. Een werkloze vader wordt door zijn dochtertjes meegetroond naar een castingbureau, en daar blijkt men niet hém voor de fotoshoot op het oog te hebben maar de twee meisjes. Rond dergelijke ontgoochelingen draaien bijna alle verhalen. Een serveerster die zich afzijdig houdt van gesjoemel op het werk en plots beseft op haar eigen manier haar integriteit te hebben verraden. Een meisje dat haar lelijke moeder verloochent door haar mooie tante als haar mama aan te wijzen – en daar bitter spijt van krijgt.

Alleen in het slotverhaal waagt Flores zich aan vormexperimenten door twee verhaallijnen door elkaar te laten lopen en het ik-perspectief af te wisselen met dat van ‘zij’. Helemaal geslaagd is dat niet. Haar trefzekere evocatie van het onbehaaglijke onder het alledaagse in haar andere verhalen bewijst dat zij dat ook niet nodig heeft.

Productinformatie

'Mijn vader was een computer en mijn moeder was een schrijfmachine', staat er in de eerste pagina's van 'Mijn documenten', een boek dat te lezen is als een roman of als elf korte verhalen die samen uit een digitale archiefmap van de schrijver komen. Maar de illusie van een dozijn losse verhalen uit één leven wordt al snel doorbroken - de documenten van een schrijver zijn de documenten en verhalen van iedereen, lijkt Zambra te willen zeggen, en zeker de verhalen van jongvolwassenen die net als hij in een land leven dat zich nog altijd met één been in het verleden ophoudt, in dit geval een verleden waar eens Pinochet aan de macht stond. Met een heerlijk gevoel voor ironie, met de precisie van taal die we al van hem kennen, met humor en melancholie, lyriek en soms met woede, schrijft Zambra over een generatie die nog altijd naar zichzelf op zoek is Met 'Mijn documenten' werkt de schrijver de thema's die hij in zijn drie vorige bejubelde romans aftastte nog verder uit - maar ditmaal is Zambra uitgesprokener over onderwerpen waar hij voorheen nog wel eens zweeg, en zodoende verfrist hij zijn oeuvre en bevestigt hij nogmaals dat hij een van de interessantste schrijvers van de hedendaagse internationale letteren is. 'Mijn documenten' werd bekroond met de Premio Municipal de Literatura van de stad Santiago, en genomineerd voor de Premio Gabriel García Márquez in Colombia en de Frank O'Connor International Short Story Award in Ierland. 'De publicatie van "Mijn documenten" bracht een bombarie van jubelrecensies met zich mee die zelden gezien is bij verhalenbundels.' Vice.com 'Misschien wel de beste verhalenbundel van de afgelopen twintig jaar.' World Literature Today 'De nieuwe literaire superster uit Latijns-America.' The New Yorker

Productkenmerken

ISBN 9789079770182
Auteur Alejandro Zambra
Uitgever Karaat, Uitgeverij
Datum uitgave 20150320
Lengte (in mm) 203
Breedte (in mm) 128
Dikte (in mm) 24

Recensie van klanten

Schrijf uw eigen recensie

U recenseert: Mijn documenten

  •  
    1 ster
    2 sterren
    3 sterren
    4 sterren
    5 sterren
    Beoordeling

* Vereiste velden